ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
latest

ΝΑΥΠΛΙΟ: Συμμετοχικό δρώμενο από την Ομάδα Θεάτρου του Καταπιεσμένου Boalitaria



Μερικές φωτογραφίες από το σημερινό συμμετοχικό δρώμενο που διοργάνωσε η Ομάδα Θεάτρου του Καταπιεσμένου Boalitaria, με την υποστήριξη της Κίνησης κατά των Πλειστηριασμών Αργολίδας και του Αντιφασιστικού-Αντιρατσιστικού Μετώπου Αργολίδας.

Το θέμα ήταν το εντεινόμενο στεγαστικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο κόσμος της δουλειάς - οι εξώσεις, οι πλειστηριασμοί, τα τεράστια ενοίκια. 



Ένας από τους στόχους του συγκεκριμένου -βαθιά πολιτικού- τύπου θεάτρου, που αναπτύχθηκε από τον Βραζιλιάνο Augusto Boal, ο οποίος βασίστηκε μεταξύ άλλων πάνω στο έργο του σπουδαίου Βραζιλιάνου παιδαγωγού Paolo Freire (ποιος, αλήθεια, θα ήταν καταλληλότερος να μιλήσει για καταπίεση από τους λαούς της "πίσω αυλής" των ΗΠΑ, που έχουν ζήσει -και συνεχίζουν να ζουν- τη μία ματοβαμμένη αμερικανοκίνητη χούντα μετά την άλλη; ), είναι να μετατρέψει το κοινό από παθητικούς θεατές (spectators) σε δρώντα υποκείμενα (spect-actors). Το γεγονός ότι η σημερινή εκδήλωση δεν τελείωνε, καθώς οι άνθρωποι απλώς αρνούνταν να σταματήσουν να συμμετέχουν στο δρώμενο, μάλλον πιστοποιεί ότι η ομάδα Boalitaria κάτι έκανε πολύ καλά.
Ευελπιστούμε ότι σύντομα θα υπάρξει ξανά τέτοια ομάδα και στην περιοχή μας, οπότε και οι ενδιαφερόμενοι/-ες θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν περισσότερα για τη συναρπαστική ιστορία του συγκεκριμένου τύπου θεάτρου. Και, κυρίως, να δουλέψουν πάνω στη μετατροπή της ενασχόλησης με το θέατρο σε όπλο στα χέρια όσων στέκονται ενάντια στην αδικία, την εκμετάλλευση και την καταπίεση - σε κάθε της μορφή.
Κλείνουμε με τα λόγια του ίδιου του Augusto Boal, όπως αυτά γράφονται στον πρόλογο της πρώτης έκδοσης του βιβλίου του "Θέατρο του Καταπιεσμένου" (1974):
"[...] όλο το θέατρο είναι αναγκαστικά πολιτικό, επειδή όλες οι δραστηριότητες του ανθρώπου είναι πολιτικές, και το θέατρο είναι μία από αυτές.
Αυτοί που προσπαθούν να διαχωρίσουν το θέατρο από την πολιτική προσπαθούν να μας οδηγήσουν σε σφάλμα - και αυτό αποτελεί μια πολιτική στάση.
Σε αυτό το βιβλίο προσφέρω επίσης κάποιες αποδείξεις ότι το θέατρο είναι όπλο. Ένα πολύ αποτελεσματικό όπλο. Γι' αυτό το λόγο πρέπει παλέψουμε για αυτό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι άρχουσες τάξεις προσπαθούν να ελέγξουν μόνιμα το θέατρο και να το χρησιμοποιήσουν ως εργαλείο κυριαρχίας. Κάνοντάς το αυτό, αλλάζουν την ίδια την έννοια του "θεάτρου". Αλλά το θέατρο μπορεί επίσης να είναι ένα όπλο για απελευθέρωση. Για αυτό, είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν κατάλληλες θεατρικές φόρμες. Η αλλαγή είναι επιτακτική."
« PREV
NEXT »

Δεν υπάρχουν σχόλια