Page Nav

HIDE

Hide Top Headline

HIDE

Grid

GRID_STYLE

Hover Effects

TRUE

Gradient Skin

{fbt_classic_header}

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ:

latest

O Covid-19 είναι η μεγαλύτερη απειλή στην ψυχική υγεία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο

Η κρίση του Covid-19 είναι η μεγαλύτερη απειλή στην ψυχική υγεία των ανθρώπων μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τον Βρετανό ψυχο...



Η κρίση του Covid-19 είναι η μεγαλύτερη απειλή στην ψυχική υγεία των ανθρώπων μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τον Βρετανό ψυχολόγο Δρ. Αντριαν Τζέιμς.
Οι συνέπειες της πανδημίας στην ψυχολογία των ανθρώπων θα μείνουν για πολύ καιρό μετά το τέλος της, σύμφωνα με τον Δρ. Αντριαν Τζέιμς πρόεδρο του Royal College of Psychiatrists. O Τζέιμς αναφέρει ότι οι οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της πανδημίας είχαν τεράστιο αντίκτυπο στην ψυχική υγεία των ανθρώπων, θεωρώντας μάλιστα ότι θα συνεχίσουν για πολύ καιρό μετά την πανδημία.
Υπολογίζεται ότι έως και 10 εκατομμύρια ανθρωποι, συμπεριλαμβανομένων και 1,5 εκατομμυρίων παιδιών, έχουν ανάγκη ψυχολογικής υποστήριξης ως αποτέλεσμα της πανδημίας.
Η πρόβλεψη έρχεται καθώς ο ιός συνεχίζει να βρίσκεται σε έξαρση στο Ηνωμένο Βασίλειο και στον υπόλοιπο κόσμο και υπογραμμίζει την ανάγκη ενός σχεδίου που θα προστατεύει τη ψυχική υγεία των ανθρώπων. Αν δεν γίνει ευκολότερη η πρόσβαση σε δομές ψυχολογικής υγείας τότε η κατάσταση θα γίνει πιο δύσκολη.
«Αυτό θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στην ψυχική υγεία» τονίζει ο Τζέιμς. «Είναι πιθανώς το μεγαλύτερο πλήγμα στην ψυχική υγεία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν σταματάει με τον έλεγχο του ιού και με μερικούς ανθρώπους στις κλινικές. Πρέπει να χρηματοδοτηθούν [σ.σ.: οι εγκαταστάσεις] ώστε να περιοριστούν οι μακροχρόνιες συνέπειες».
Η ζήτηση για υπηρεσίες ψυχικής υγείας μειώθηκε στην αρχή της πανδημίας, καθώς οι περισσότεροι ανθρωποι απέφευγαν τα νοσοκομεία ή θεωρούσαν ότι δεν είναι η θεραπεία δεν είναι διαθέσιμη αυτή τη στιγμή. Την πτώση της ζήτησης όμως ακολούθησε ραγδαία άνοδος, η οποία δεν δείχνει σημάδια μείωσης.
Στοιχεία του βρετανικού συστήματος υγείας (NHS Digital) αποκαλύπτουν ότι ο αριθμός των ανθρώπων που επικοινωνούν με τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας δεν ήταν ποτέ υψηλότερος, ενώ ορισμένα νοσοκομεία αναφέρουν ότι οι πτέρυγες ψυχικής υγείας τους είναι γεμάτες. «Ολο το σύστημα είναι προφανώς υπό πίεση» σημειώνει ο Τζέιμς.
Περίπου 1,3 εκατομμύρια ανθρωποι οι οποίοι δεν είχαν ψυχολογικά προβλήματα μέχρι πριν την πανδημία υπολογίζεται ότι θα χρειαστούν θεραπεία για ήπιες ή και έντονες μορφές άγχους, ενώ 1,8 εκατομμύρια ανθρωποι θα χρειαστούν θεραπεία για ήπια μέχρι βαριά κατάθλιψη, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Centre for Mental Health.

«Οι άνθρωποι που είναι πιθανότερο να υποφέρουν λόγω της συνήθειας της απομόνωσης είναι οι ηλικιωμένοι» τονίζει ο Τζέιμς. © Shutterstock

Το συνολικό νούμερο συμπεριλαμβάνει 1,5 εκατομμύρια παιδιά τα οποία βρίσκονται στα πρόθυρα κρίσεων άγχους και κατάθλιψης, τις οποίες προκάλεσε η κοινωνική απομόνωση, η καραντίνα και η νόσηση ή ο θάνατος συγγενών τους. Τα νούμερα αυτά ίσως είναι ακόμα υψηλότερα ανάμεσα στις κοινότητες των μειονοτήτων, στα γηροκομεία και στα άτομα με ειδικές ανάγκες.
Η απειλή στην ψυχική υγεία που προβάλλει ο κορωνοϊός έχει χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα κατά των lockdowns, κάτι που ο Τζέιμς υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να υποεκτιμάται. Πέρα από τον φόβο της μόλυνσης ή του θανάτου κάποιου αγαπημένου προσώπου, η ίδια η ασθένεια μπορεί να προκαλέσει ψυχολογικά προβλήματα. Περίπου ένας στου πέντε ανθρώπους που έλαβαν αναπνευστική υποστήριξη μέσω μηχανημάτων κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος ανέπτυξε συμπτώματα μετά-τραυματικού στρες στη συνέχεια.
Άλλοι άνθρωποι πρέπει να αντιμετωπίσουν το χαμό των αγαπημένων τους προσώπων, χωρίς να μπορούν να τους αποχαιρετήσουν από κοντά. Την ίδια στιγμή τα δυνητικά προβλήματα υγεία των ανθρώπων με Covid ανησυχούν επίσης τους επιστήμονες. Αν όλα αυτά προστεθούν στην αβεβαιότητα για την εργασίας τους, τη στέγαση και τις γενικότερες οικονομικές δυσκολίες η κατάσταση γίνεται εκρηκτική.
Ακόμα και μετά τον εμβολιασμό του πληθυσμού, πολλοί άνθρωποι θα χρειαστούν βοήθεια να ανακτήσουν τις κοινωνικές τους σχέσεις και να επανέλθουν σε μία μορφή κανονικότητας.
«Είναι πολύ εύκολο να σκεφτούμε ότι όταν είναι και πάλι ασφαλής η κατάσταση, όλοι θα είμαστε αμέσως καλά και θα επιστρέψουμε σε αυτά που ξέρουμε. Οι άνθρωποι που είναι πιθανότερο να υποφέρουν λόγω της συνήθειας της απομόνωσης είναι οι ηλικιωμένοι» τονίζει ο Τζέιμς.
«Πρέπει να υποστηρίξουμε τις εθελοντικές και φιλανθρωπικές οργανώσεις που θα τους βοηθήσουν να βγουν από το σπίτι, να κοινωνικοποιηθούν και να δραστηριοποιηθούν. Ξέρουμε ότι όταν γίνεσαι μεγαλύτερος, αν χάσεις τις επαφές σου, μπορεί και να τις εγκαταλείψεις εντελώς», καταλήγει ο Τζέιμς.

Δεν υπάρχουν σχόλια